วันพุธที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2559

2 สิ่งที่มีผลต่อความสูง


2 สิ่งที่มีผลต่อความสูง
1.สาเหตุทางพันธุกรรม
ส่วนใหญ่ความสูงของผู้ใช้เว็บจะถูกกำหนดโดยสาเหตุทางพันธุกรรม แต่ถ้าพ่อแม่ของผู้ใช้เว็บมีทั้งระยะสั้นหรือความสูงโดยเฉลี่ยแล้วหากไม่ได้คือว่าผู้ใช้เว็บจะเจอชะตากรรมเดียวกัน ความสูงเป็นลักษณะ polygenic คือว่ามันจะได้รับอิทธิพลจากหลากหลายของยีน ถ้ามีมนุษย์สูงในต้นไม้ครอบครัวของผู้ใช้เว็บมีโอกาสที่ยีนสูงอาจจะผ่านลงไปยังผู้ใช้เว็บ ไม่มีทางที่จะถูกต้องคำนวณวิธีการที่สูงที่ผู้ใช้เว็บจะสามารถเติบโตได้จนกว่าจะถึงวัยผู้ใหญ่ทางกายภาพเต็มรูปแบบไม่ได้ แต่ผู้ใช้เว็บสามารถใช้สูตรง่ายๆนี้เพื่อประเมินศักยภาพสูงของผู้ใช้เว็บ: ความสูงที่คาดการณ์ไว้ในนิ้ว = (ผลรวมของทั้งพ่อแม่ของผู้ใช้เว็บมีความสูงที่ 5 ถ้าผู้ใช้เว็บเป็นเด็กชายหรือ -5 ถ้าผู้ใช้เว็บเป็นหญิงสาวมนุษย์หนึ่ง) / 2 คำตอบที่ผู้ใช้เว็บจะ ได้รับคือความสูงที่คาดการณ์ของผู้ใช้เว็บบวกหรือลบ 4 นิ้ว เหากบไว้ในใจว่าในขณะนี้เป็นเพียงการประเมินคร่าวๆหากควรจะยังคงใกล้เคียงกับความสูงในที่สุดผู้ใช้เว็บจะบรรลุ






2.สาเหตุที่ไม่ใช่ทางพันธุกรรม

สาเหตุที่ไม่ใช่ทางพันธุกรรมอื่น ๆ ที่สามารถมีผลกระทบต่อศักยภาพในการเติบโตของผู้ใช้เว็บมากเกินไป ส่วนใหญ่ของสาเหตุเหล่านี้จะถูกกำหนดโดยสภาพแวดล้อมบุคคลพบว่าเขา / เธอในขณะที่เติบโตขึ้น เป็นสูงที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโต ดังนั้นสาเหตุที่ขัดขวางการเจริญเติบโตจะมีผลเช่นเดียวกันกับความสูงของผู้ใช้เว็บ บางส่วนของสาเหตุที่ไม่ใช่ทางพันธุกรรมที่จะมีผลต่อความสูงของผู้ใช้เว็บรวมถึงการแตะกับควันบุหรี่ในระหว่างการเจ็บป่วยการพัฒนาของทารกในช่วงวัยเด็กหรือวัยแรกรุ่นผู้ใช้เว็บภาพของการดูแลน้ำหนักแรกเกิดของผู้ปกครองหรือหลังคลอดต่ำในขณะที่หลายสาเหตุที่กำหนดความสูงอยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ใช้เว็บมีหลายสิ่งหลายอย่าง ผู้ใช้เว็บสามารถทำได้เพื่อเข้าถึงความสูงของผู้ใช้เว็บเต็ม โดยที่ในใจนี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดเพื่อเพิ่มความสูงและเติบโตสูงตามธรรมชาติ

วันจันทร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559

อายุไหนสูงเร็ว

อายุไหนสูงเร็ว

คนเราจะสูงแค่ไหนนั้นขึ้นอยู่กับการยืดขยายของแนวกระดูกตามแนวตั้ง (Vertical growth) ซึ่งจะถูกควบคุมโดยฮอร์โมน Growth hormone ที่หลั่งจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า และฮอร์โมน Insulin-like growth factor 1(IGF-1) จากตับ ซึ่งฮอร์โมนทั้งสองจะหลั่งออกมาตลอดชีวิตของเรา แต่จะมีระดับที่สูงที่สุดในช่วงที่เราอยู่ในวัยเจริญพันธุ์ (Puberty age) และจะปล่อยออกมาอย่างมาก (Burst release) ในช่วงที่เรานอนหลับลึก

ช่วงที่เด็กสามารถเพิ่มความสูงแบบก้าวกระโดด กราฟของความสูงเมื่อเทียบกับอายุจะชันมากที่สุด โดยทางการแพทย์
จะถือว่าช่วงนี้เป็นช่วงโปรโมชั่นที่คุณพ่อคุณแม่ควรให้ลูกได้รับอาหารอย่างเต็มที่ ได้พักผ่อนนอนหลับอย่างเพียงพอ
 เพศชาย ความสูงเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงอายุประมาณ 13-20 ปี ประมาณ 6-8 ซม./ปี
เพศหญิง ความสูงเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงอายุประมาณ11.5-16 ปี ประมาณ 5-7 ซม./ปี

เมื่อพ้นจากระยะที่ว่านี้ไปแล้ว ร่างกายโดยเฉพาะในส่วนของกระดูกจะเข้าสู่ช่วงใกล้หยุดการเจริญเติบโต (Latent phase) สังเกตได้จากเด็กเริ่มเป็นหนุ่มเป็นสาว เช่น ดูจากการมีประจำเดือน การที่สะโพกเริ่มผายออก และการมีเต้านมในผู้หญิง หรือมีเสียงแตกหนุ่มและมีการหลั่งน้ำอสุจิสำหรับในผู้ชาย เป็นต้น

หลังจากนั้นจะเข้าระยะสิ้นสุดของการเจริญเติบโต (Completion of puberty) ซึ่งจะพบว่า แผ่นกระดูกส่วนปลายที่เรียกว่า Epiphyseal plates ที่พบได้ในส่วนกระดูกยาวโดยเฉพาะบริเวณขา ซึ่งถือว่าเป็นศูนย์กลางของการเจริญเติบโตของกระดูกนั้นจะปิดหรือหายไป โดยทางการแพทย์จะนับว่าเป็นระยะสิ้นสุดของการเจริญเติบโต

วันพุธที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2559

growth hormone คือ

growth hormone คือ

โกรทฮอร์โมน มีความสำคัญต่อคือเจริญเติบโตของร่างกายมาก หากเพราะค่อนข้างจะเป็นวิชาคือ ผู้ใชเว็บส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยอยากจะทำความรู้จัก credit growthhormone4uและเรียนรู้ ทั้งที่คือเรียนรู้ดังกล่าว เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิตมาก เพราะนั่นหมายถึง คือมีสุขภาพร่างกาย และจิตใจที่เยี่ยม โดยเฉพาะในด้านร่างกาย หากร่างกายสามารถหลั่งสารออกมามากๆ ย่อมจะเป็นผลเยี่ยมในคือเจริญเติบโตของร่างกาย ทำส่งผลร่างกายไม่เตี้ย แคระแกรน และรักษาวัยหนุ่มสาวไว้ได้ยาวนาน และมีสุขภาพที่เยี่ยม วันนี้เราจึงมีวิธีกระตุ้นโกรทฮอร์โมนมาฝากกันค่ะ 

1. นอนหลับพักผ่อนอย่างเพียงพอ โดยเข้านอนก่อนเที่ยงคืน ร่างกายของเราจะมีคือหลั่งฮอร์โมนเมลาโทนิน จากต่อมไพเนียลในสมอง ประมาณ 4 ทุ่ม ส่งผลส่งผลผู้ใชเว็บเรารู้สึกง่วง เมลาโทนินจะไปกระตุ้นต่อมใต้สมองส่งผลหลั่งโกรท ฮอร์โมน ซึ่งจะส่งผลส่งผลเกิดคือซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายขณะนอนหลับ โดยจะหลั่งมากในช่วง 90 นาทีแรกหลังจากคือนอนหลับ หากเราไม่มีคือหลับที่เยี่ยม หรือ หลับไม่สนิท หรือนอนดึก โดยเฉพาะหลังเที่ยงคืน ร่างกายก็จะสร้างได้น้อย เพราะคือหลั่งโกรทฮอร์โมน มีความสัมพันธ์กับคือหลับลึก และ เวลาในคือนอน

2. กินสารอาหารที่กระตุ้นคือสร้างโกรทฮอร์โมน ซึ่งมีหลายชนิด โดยเฉพาะกรดอะมิโนกลุ่มหนึ่ง เช่น แอลกลูตามีน แอลไกลซีน แอลไลซีน แอลอาร์จินีน แอลออร์นิทีน

3. ออกกำลังกายอย่างน้อยวันละ 10 นาที คือออกกำลังกายช่วยกระตุ้นคือสร้างโกรท ฮอร์โมนได้ หากต้องออกกำลังกายอย่างน้อย 10 นาที ต่อเนื่องกันและ ควรออกกำลังกายตอนเช้ามากกว่าตอนเย็น

4. งด หรือ ละเว้นสารอาหาร จำพวกแป้งและน้ำตาลในมื้อเย็น เราควรกินอาหารเย็นส่งผลเสร็จสิ้นก่อน 6 โมงเย็น และ ไม่ควรมีอาหารจำพวกแป้งและน้ำตาลในมื้อเย็น

5. คือนั่งสมาธิช่วยกระตุ้นคือหลั่งโกรทฮอร์โมน นำไปสู่คือย้อนวัย คือป้องกันโรค คือกระตุ้นภูมิต้านทาน และ คือชะลอความชรา

6. ความอ้วนทำส่งผลลดคือหลั่งโกรทฮอร์โมน ผู้ที่ต้องคือย้อนวัย กลับไปสู่วัยหนุ่มสาว จำเป็นต้องลดน้ำหนักส่งผลอยู่ในน้ำหนักที่เหมาะสม จะกระตุ้นส่งผลต่อมใต้สมองหลั่งโกรท ฮอร์โมน ผู้ใชเว็บอ้วนจะดูมีอายุกว่าผู้ใชเว็บผอม และ เมื่อเราผอมลง ร่างกายจะมีคือหลั่งโกรท ฮอร์โมนมากขึ้น นำไปสู่คือย้อนวัยได้


วันจันทร์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2559

ให้เด็กสูงตั้งแต่เด็ก

ให้เด็กสูงตั้งแต่เด็ก

  1. กินนม   แต่การกินนมวันละ 2 ลิตร นะ ทำไม่ได้เพราะมากไป ลูกกินได้แค่ 1 ลิตร คือ นมกล่องขนาด 250 ซีซี 4 กล่อง กินตามหลังอาหาร มื้อละ 1 กล่อง แล้วก่อนนอนอีก 1 กล่อง แค่นี้ก็ผะอึดผะอมแล้ว  แต่เขาอยากสูงเขาจึงยอมกิน.. แต่ต่อมาเมื่อร่างกายปรับตัว  เขาก็เปลี่ยนเป็นยกขวด 1000 ซีซี ดื่มเลย ครั้งละ 500 เช้าและก่อนนอน
     2. กินแคลเซียมเม็ด  ซึ่งมีขายในร้านขายยาทั่วไป ขวดหนึ่ง 500 กว่าบาท ดิฉันเลือกชนิดที่ผสมวิตามินผสมด้วย  กินวันละ 2 เม็ด เช้ากับก่อนนอน
    3.  ออกกำลังกาย  ลูกไปสมัครเรียนเทนนิสที่สโมสรศรีชาพันธ์(พี่ชายคุณภราดร เป็นเจ้าของ)  ต้องซ้อมทุกวัน ๆละ 3 ชั่วโมง
       ความสูงของเด็ก จะเพิ่มได้นอกเหนือจากกรรมพันธุ์เป็นตัวหลัก แล้วโภชนการก็สำคัญต้องถูกช่วงเวลาด้วย
       ความสูงจะเกิดได้เด็กต้องหลั่ง Growth  Hormone (GH) และ เจ้า GH นี้แหละจะนำ แคลเซียม (Ca) ไปเสริมกระดูก ต่อความสูง   ดังนั้นจะเห็นว่าตัวสำคัญคือ GH  และ Ca
      GH จะหยุดหลั่งเมื่อร่างกาย สร้างSEX Hormone  (SH) ข้อมูลนี้จึงเป็นคำตอบ ว่าทำไม เด็กหญิงจึงหยุดสูงเมื่อมีประจำเดือน  และเด็กชายจะหยุดสูงเมื่ออายุ 20  การจะให้ GH หลั่งออกมามากมีอยู่ 2 วิธีคือ
     1) เด็กต้องนอนหลับมากกว่า 8 ชั่วโมง GH จึงจะออกมาหลัง 8 ชั่วโมงไปแล้ว  เพราะฉะนั้นคนนอนน้อยมักจะไม่สูง
     2) ต้องมีการออกกำลังกายจนรู้สึกเหนื่อยจัด  GH จึงจะออกมาเช่นเดียวกัน

วันอาทิตย์ที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ทำตัวให้สูงขึ้น

ทำตัวให้สูงขึ้น

  1. 1.อกผายไหล่ผึ่ง. ยืนตัวตรงเสมอแทนที่จะยืนหลังค่อม ดันไหล่สองข้างไปด้านหลังเล็กน้อย การทำท่าทางให้ดูดีนั้นจะช่วยทำให้ดูงสูงขึ้นอีกเยอะเลยล่ะ!

  2. 2
    ใส่เสื้อผ้าที่พอดีตัวขึ้น. เสื้อผ้าแบบนี้จะช่วยเน้นรูปร่าง ถ้าใส่เสื้อผ้าหลวมๆ เราจะไม่เห็นทรวดทรงเหล่านั้นและส่งผลให้ดูตัวเล็กลงเครดิตwikihow ดังนั้นควรใส่เสื้อผ้าพอดีตัวที่ใส่แล้วรู้สึกดี แต่อย่าใส่ชุดที่ไม่มั่นใจหรือใส่ไม่สบายล่ะ

  3. 3
    เสริมความสูง. เราสามารถใส่รองเท้าส้นสูงเพื่อเพิ่มความสูงได้ตลอดแหละ ดังนั้นควรเลี่ยงรองเท้าคัดชูหรือรองเท้าแตะและหันไปใส่รองเท้ามีส้นแทนดีกว่า

  4. 4
    แสดงส่วนที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองให้โดดเด่นออกมา. ถ้าคุณมีขาที่ยาวสวยลองใส่กางเกงขาสั้นหรือกระโปรงมินิสเกิร์ตเพื่อทำให้ขาโดดเด่นดูสิ พยายามหลีกเลี่ยงถุงเท้ายาวกับกางเกงเลกกิ้งซึ่งจะทำให้ขาดูสั้นลงและทำให้ดูเตี้ยลงด้วย

  5. 5
    ใส่เสื้อผ้าสีเข้ม. บางครั้งการจะทำให้ตัวเองดูสูงก็หมือนกับการทำให้ดูผอมนั่นแหละ ถ้าทำให้ดูผอมได้ ก็มีโอกาสที่จะดูสูงได้ด้วยเหมือนกัน สีเข้มๆ อย่างสีดำ น้ำเงินเข้ม และเขียวเข้ม จะช่วยให้ดูผอมและสูง โดยเฉพาะถ้าใส่สีเข้มทั้งชิ้นบนและชิ้นล่าง

  6. 6
    ใส่เสื้อผ้าลายทางแนวตั้ง. มันจะทำให้ดูสูงขึ้น ส่วนลายแนวนอนจะให้ผลลัพธ์ตรงกันข้าม

วันอังคารที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

อาหารเพิ่มความสูง

ไข่ไก่
ในไข่ไก่มีโปรตีนสูง และไข่ขาวยังมีประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของกล้ามเนื้อโดยตรงอีกด้วย การรับประทานไข่ไก่ทุกวันก็เหมือนได้บำรุงกล้ามเนื้อให้เจริญเติบโตทุกวันนั้นเอง
ข้าวโอ๊ต
ข้าวโอ๊ตมีส่วนสำคัญช่วยเสริมสร้างความหนาแน่นของกล้ามเนื้อ ช่วยลดไขมันในกล้ามเนื้อและทำให้กล้ามเนื้อแข็งแรงกระชับขึ้น ช่วยให้กระดูกก็จะแข็งแรง
อาหารเพิ่มความสูง
นม
อุดมไปด้วยแคลเซียม และสารอาหารสำคัญของการเสริมสร้างกระดูก และยังช่วยให้ร่างกายดูดซึมโปรตีนได้ดีขึ้นอีกด้วย การดื่มนมเป็นประจำทุกวันจะช่วยให้ร่างกายก็เจริญเติบโตอย่างค่อยเป็นค่อยไป และทำให้สูงขึ้นไม่รู้ตัวได้นั้นเอง
ส้ม
อุดมไปด้วยวิตามิน C ซึ่งจะมีประโยชน์ต่อการสร้างความแข็งแรงให้กระดูก ช่วยให้ดูดซึมสารอาหารได้ดี
เมล็ดพืชและเนื้อสัตว์
เมล็ดพืชหรือถั่วชนิดต่าง ๆ เนื้อสัตว์ทุกชนิดจะมีโปรตีนสูง ดังนั้นจะช่วยเสริมสร้างกระดูกและเพิ่มความสูงให้เราได้

ไก่
เนื้อไก่จะช่วยเสริมสร้างกล้ามเนื้อและช่วยเพิ่มความสูง นั้นเพราะมีโปรตีนนั้นเองค่ะ
กล้วย
กล้วยอุดมไปด้วยแคลเซียม และแร่ธาตุต่างๆ ที่มีส่วนสำคัญในการเสริมสร้างกล้ามเนื้อและกระดูกให้แข็งแรง

คาร์โบไฮเดรต
ขนมปังรวมทั้งเมล็ดพืชต่างๆ เช่น ถั่ว มีคาร์โบไฮเดรตที่สำคัญช่วยเสริมสร้างกระดูกและกล้ามเนื้อ
ไขมัน
ไขมันเป็นส่วนหนึ่งของการทำงานในระบบต่าง ๆ หากไดเอตอยู่ก็ไม่ควรงดไขมันโดยเด็ดขาด

วันอาทิตย์ที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

กินผักก็มีแคลเซียมได้

 1.หมาน้อยมีแคลเซียม 423 มิลลิกรัม
หมาน้อย ที่มีขาเป็นเครือพันกับเสาหลัก สามารถผลิตวุ้นธรรมชาติ ยาเย็น อาหารเพื่อสุขภาพของพี่น้องชาวอีสานไทย-ลาว  ตอนที่เป็นเด็ก ๆ เดินเข้าไปในชายทุ่งนาและในป่าจะเห็น ไม้เถาเลื้อย เป็นเครือ พันกับหลักหรือพันกับต้นไม้ ใบมีลักษณะเป็นรูปหัวใจ โคนใบเป็นแบบก้นปิด หน้าใบและหลังใบมีขนปกคลุมหนา เวลาเอามือลูบที่ใบจะเป็นขนมัน นุ่ม ๆ เหมือนขนหมาน้อย ชาวบ้านจะเรียกว่า ต้น เครือหมาน้อย  ใช้ปรุงผสมกับน้ำ ใบย่านาง ซึ่งพืชทั้งสองชนิด เป็นพืชสมุนไพรที่สามารถนำมาปรุงรสกับปลาป่น ป่นกบ น้ำที่ปรุงจะข้นจนเกิดเป็นวุ้น...ส่วนวิธี การปรุงอาหาร ประเภทนี้คือ เลือกใบ 
เครือหมาน้อย ที่มีสีเขียวเข้มโตเต็มที่ ๑๐-๓๐ ใบ ล้างใบแล้วนำมาขยี้กับน้ำสะอาด ๑ ถ้วย ในขณะที่ขยี้ใบ จะมีความรู้สึกว่าน้ำที่ขยี้ออกมามีลักษณะเมือกลื่นๆ หลังจากนั้นกรองเอากากใบเครือหมาน้อยออก นอกจากนั้นคั้นน้ำจากใบย่านาง ผสมลงไปด้วยเพื่อทำให้วุ้นแข็งตัวอย่างรวดเร็ว เทน้ำวุ้นดังกล่าว ลงไปในถ้วนป่นกบหรือปลาป่นที่ปรุงรสชาดแล้ว หั่นหัวหอม น้ำปลา ข้าวคั่ว ใบหอม และผักชี ถ้าอยากแซบมากกว่านี้ ผสมน้ำปลาร้าสักหน่อย แต่ถ้าปรารถนาจะทานเป็นของหวาน คั้นน้ำใบเตยใส่เพิ่มลงไปสักนิดเพื่อกลิ่นหอม ใส่เกลือเล็กน้อย เพื่อช่วยให้วุ้นแข็งตัวเร็วขึ้น  เทใส่ถ้วยทิ้งไว้พอประมาณ น้ำคั้นจะจับตัวเป็นวุ้น ซึ่งเรามักจะเรียกกันว่า วุ้นหมาน้อย เติมน้ำตาลลงไปสักหน่อยทำให้มีรสหวาน ใช้ทานเป็นอาหารว่าง รสชาดอร่อยมาก  จากการศึกษา เกี่ยวกับสรรพคุณทางยา วุ้นหมาน้อยมีประโยชน์ทางยาหลายประการคือ เป็นยาเย็น ช่วยย่อย แก้ท้องเสีย แก้บิด แก้ปวดหลัง ปวดเอว แก้เจ็บคอ

                        กินผักก็มีแคลเซียมได้   กินผักก็มีแคลเซียมได้
2.ผักแพวมีแคลเซียม 390 มิลลิกรัม
ผักแพวเป็นผักพื้นบ้านจำพวกพืชล้มลุกที่มีลักษณะใบเรียวยาวและมีกลิ่นแรงชนิดหนึ่ง ผักแพวเป็นผักที่อยู่ในวงศ์ POLYGONACEAE ซึ่งตัวอย่างของพืชที่อยู่ในวงศ์นี้นอกจากมีผักแพวแล้วก็ยกตัวอย่างเช่น ผักไผ่น้ำ เป็นต้น
ผักแพว เป็นผักปลูกในกระถางจะง่ายและขายเป็นกระถางได้เลย 
ผักแพว เป็นชื่อที่รู้กันทั่วทั้งแผ่นดินไทย แต่ด้วยความเป็นผักพื้นบ้านนี่เอง ทำให้ผักแพวมีหลายชื่อต่างไปตามถิ่น ภาคอีสานเรียกว่าผักแพ้ว ผักพริกม้า (ทางอีสานออกเสียง "พิกม่า") ผักจันทน์โฉม (เรียกกันมากในจังหวัดนครราชสีมา) ภาคเหนือเรียกผักไผ่ เพราะผักแพวมีลักษณะลำต้นคล้ายต้นไผ่ มีข้อตามต้นเหมือนเป็นปล่องไผ่ มีใบยาวรี ปลายแหลมเหมือนใบไผ่ เพราะลักษณะที่เหมือนไผ่ดังกล่าวนี้เอง ผักแพวจึงรู้จักแพร่หลายต่อมาในชื่อว่า "ผักไผ่"   
ผักแพว นิยมกินเป็นผักแกล้มอาหารรสจัดๆ ทุกชนิด ถือเป็นผักชนิดสำคัญที่ขาดจากกระจาดผักกินแนมของอาหารอีสาน อาหารเหนือ หรือแม้แต่อาหารเวียดนามไม่ได้เลย ทั้งนี้เพราะผักแพวมีรสชาติเฉพาะตัว มีกลิ่นหอม มีรสร้อนแรง กินมากๆ จะรู้สึกว่ามีรสปร่าในปาก ผักแพวนิยมนำไปคลุกเป็นเครื่องปรุงสด อาหารประเภทลาบ โดยเฉพาะก้อยกุ้งสด (กุ้งฝอย กุ้งน้ำจืด) นอกจากนี้ยังใส่แกงประเภทปลารสจัดเพื่อตัดกลิ่นคาวปลาอีกด้วย นำมาใส่ปรุงรสอาหารประเภทหอยขมสารพัดการปรุงแบบพื้นบ้าน ทางภาคเหนือนิยมนำมาใส่ต้มยำ โดยเฉพาะลาบ ถ้าขาดผักแพวก็ถือว่าไม่ใช่ลาบทางเหนือเลยทีเดียว  แต่เดิมเมื่อไม่นานมานี้ ผักแพวไม่มีการซื้อขาย หากแต่ไปเก็บเอาตามธรรมชาติหรือไม่ก็ขอจากสวนครัวเพื่อนบ้าน เพราะผักแพวปลูกง่าย โตเร็ว ชอบอากาศเย็น จึงเจริญเติบโตดีในฤดูหนาวและยุบตัวในฤดูร้อนจัดๆ แต่ถ้าหมั่นรดน้ำให้อยู่ในที่แดดรำไรหรืออยู่ตามโคนต้นไม้ใหญ่ เราก็สามารถปลูกผักแพวให้กินกันได้ทั้งปี
ผักแพวเป็นผักพื้นบ้านที่มีคุณสมบัติทางยาสมุนไพร มีรสเผ็ดร้อน จึงมีสรรพคุณในการขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ มีฟอสฟอรัสสูง มีวิตามินเอสูงมาก นอกจากนี้ยังมีแคลเซียมและวิตามินซีอีกด้วย
                                             
 
3.ยอดสะเดามีแคลเซียม 384 มิลลิกรัม
ชื่อวิทยาศาสตร์ :  Azadirachta indica A. Juss. var. siamensis  Valeton
ชื่อสามัญ : Siamese neem tree, Nim ,Margosa,Quinine
วงศ์ :  Meliaceae  ชื่ออื่น : สะเลียม (ภาคเหนือ)  กะเดา (ภาคใต้)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : ดอกช่อดอก  ขนอ่อน ยอด เปลือก ก้านใบ กระพี้ ยาง แก่น ราก ใบ ผล ต้น เปลือกราก น้ำมันจากเมล็ด ไม้ต้น สูง 5-10 เมตร เปลือกต้นแตกเป็นร่องลึกตามยาว ยอดอ่อนสีน้ำตาลแดง ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับรูปใบหอก กว้าง 3-4 ซม. ยาว 4-8 ซม. โคนใบมนไม่เท่ากัน ขอบใบจักเป็นฟันเลื่อย แผ่นใบเรียบ สีเขียวเป็นมัน ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งขณะแตกใบอ่อน ดอกสีขาวนวล กลีบเลี้ยงมี 5 แฉก โคนติดกัน กลีบดอกโคนติดกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉก ผล รูปทรงรี ขนาด 0.8 - 1 ซม. ผิวเรียบ ผลอ่อนสีเขียว สุกเป็นสีเหลืองส้ม เมล็ดเดี่ยว รูปรี
ส่วนที่ใช้ :สรรพคุณ : ดอก ยอดอ่อน  - แก้พิษโลหิต กำเดา แก้ริดสีดวงในลำคอ คันดุจมีตัวไต่อยู่ บำรุงธาตุ ขับลม ใช้เป็นอาหารผักได้ดีขนอ่อน - ถ่ายพยาธิ แก้ริดสีดวง แก้ปัสสาวะพิการ
เปลือกต้น - แก้ไข้ เจริญอาหาร แก้ท้องเดิน บิดมูกเลือด
ก้านใบ - แก้ไข้ ทำยารักษาไข้มาลาเรีย
กระพี้ - แก้ถุงน้ำดีอักเสบ
ยาง - ดับพิษร้อน
แก่น - แก้อาเจียน ขับเสมหะ
ราก - แก้โรคผิวหนัง แก้เสมหะ ซึ่งเกาะแน่นอยู่ในทรวงอก
ใบ,ผล - ใช้เป็นยาฆ่าแมลง บำรุงธาตุ
ผล มีสารรสขม - ใช้เป็นยาถ่ายพยาธิ และยาระบาย แก้โรคหัวใจเดินผิดปกติ
เปลือกราก - เป็นยาฝาดสมาน แก้ไข้ ทำให้อาเจียน แก้โรคผิวหนัง
น้ำมันจากเมล็ด - ใช้รักษาโรคผิวหนัง และยาฆ่าแมลง
วิธีและปริมาณที่ใช้ : เป็นยาขมเจริญอาหาร
ช่อดอกไม่จำกัด ลวกน้ำร้อน จิ้มน้ำปลาหวาน หรือน้ำพริก หรือใช้เปลือกสด ประมาณ 1 ฝ่ามือ ต้มน้ำ 2 ถ้วยแก้ว รับประทานครั้งละ 1/2 ถ้วยแก้ว
ใช้เป็นยาฆ่าแมลงสะเดาให้สารสกัดชื่อ Azadirachin ใช้ฆ่าแมลงโดยสูตร สะเดาสด 4 กิโลกรัม ข่าแก่ 4 กิโลกรัม  ตะไคร้หอม 4 กิโลกรัม นำแต่ละอย่างมาบดหรือตำให้ละเอียด หมักกับน้ำ 20 ลิตร 1 คืน น้ำน้ำยาที่กรองได้มา 1 ลิตร ผสมน้ำ 200 ลิตร ใช้ฉีดฆ่าแมลงในสวนผลไม้ และสวนผักได้ดี โดยไม่มีพิษและอันตราย
สารเคมี : ผล   มีสารขมชื่อ bakayanin   ช่อดอก  มีสารพวกไกลโคไซด์ ชื่อ nimbasterin 0.005% และน้ำมันหอมระเหยที่มีรสเผ็ดจัดอยู่ 0.5%  นอกนั้นพบ  nimbecetin, nimbesterol, กรดไขมัน และสารที่มีรสขมเมล็ด  มีน้ำมันขมชื่อ margosic acid 45% หรือบางที่เรียก Nim Oil และสารขมชื่อ nimbin, nimbidin
Nim Oil  มี nimbidin  เป็นส่วนมากและเป็นตัวออกฤทธิ์มีกำมะถันอยู่ด้วย

                                           
4.กะเพราขาวมีแคลเซียม 221 มิลลิกรัม
กะเพรา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ocimum sanctum)  เป็นไม้ล้มลุก แตกกิ่งก้านสาขา สูง 30 - 60 ซม. นิยมนำใบมาประกอบอาหารคือ ผัดกะเพรา กะเพรามี 3 พันธุ์ คือ กะเพราแดง กะเพราขาว และ กะเพราลูกผสมระหว่างกะเพราแดงและกะเพราขาว
กะเพรามีชื่อสามัญอื่นอีกคือ กอมก้อ (เชียงใหม่) กอมก้อดง (เชียงใหม่) กะเพราขน (กลาง) กะเพราขาว (กลาง) กะเพราแดง (กลาง) ห่อกวอซู (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) ห่อตูปลู (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) อิ่มคิมหลำ (เงี้ยว แม่ฮ่องสอน) และ อีตู่ไทย (ตะวันออกเฉียงเหนือ)
ลักษณะ: ลำต้นค่อนข้างแข็ง ตามลำต้นมีขน ใบเป็นใบเดี่ยวการเกาะติดของใบบนกิ่งแบบตรงข้ามสลับตั้งฉาก เรียงตรงข้าม รูปรี กว้าง 1-3 ซม. ยาว 2.5-5 ซม. ใบปลายแหลมหรือมน โคนแหลม ขอบจักฟันเลื่อยและเป็นคลื่น แผ่นใบมีขน ดอกเป็นแบบช่อฉัตร ออกบริเวณปลายยอดและปลายกิ่ง ยาว 8-10 ซม. ดอกย่อยมีขนาดเล็ก รูปคล้ายระฆัง กลีบดอกมีทั้งชนิดสีขาวลายม่วงแดงและสีขาว โคนกลีบเชื่อมติดกันเป็นกรวย ส่วนปลายแยกเป็น 2 ส่วน ส่วนบนแยกเป็น 4 กลีบปลายแหลมเรียว ส่วนล่างมีกลีบเดียวค่อนข้างกลม ผิวกลีบด้านในเกลี้ยง ด้านนอกมีขนตามโคนกลีบ กลีบเลี้ยงสีแดงน้ำตาลแกมม่วง และสีเขียว เนื้อกลีบแข็ง ส่วนโคนเชื่อมติดกันเป็นกรวย ส่วนปลายแยกเป็นกลีบปลายแหลมแบบหนาม ก้านดอกย่อยสีเขียว ยาวประมาณ 0.20 - 0.30 ซม. ผลแห้งแล้วแตกออก เมล็ด เล็ก รูปไข่สีน้ำตาล มีจุดสีเข้มเมื่อนำไปแช่น้ำเปลือกหุ้มเมล็ดพองออกเป็นเมือก
สรรพคุณ :ใบ บำรุงธาตุไฟธาตุ ขับลมแก้ปวดท้องอุจจาระ แก้ลมตานซาง แก้จุกเสียด แก้คลื่นเหียนอาเจียน และขับลม
เมล็ด : เมื่อนำไปแช่น้ำเมล็ดจะพองตัวเป็นเมือกขาว ใช้พอกบริเวณตา เมื่อตามีผง หรือฝุ่นละอองเข้า ผงหรือฝุ่นละอองนั้นก็จะออกมา ซึ่งจะไม่ทำให้ตาเรานั้นช้ำอีกด้วย
ราก : ใช้รากที่แห้งแล้ว ชงหรือต้มกับน้ำร้อนดื่ม แก้โรคธาตุพิการน้ำสกัดทั้งต้นมีฤทธิ์ลดการบีบตัวของลำไส้ สามารถรักษาแผลในกระเพาะอาหาร ในใบมีฤทธิ์ขับน้ำดี ช่วยย่อยไขมันและลดอาการจุกเสียด
ใบและกิ่งสดเมื่อนำมาสกัดน้ำมันหอมระเหยโดยการต้มกลั่น (hydrodistillation) ได้น้ำมันหอมระเหยร้อยละ 0.08-0.10 ซึ่งมราคา 10,000 บาทต่อกิโลกรัม
 
5.ใบขี้เหล็กมีแคลเซียม 156 มิลลิกรัม

ขี้เหล็ก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Senna siamea Lam.) จัดเป็นพืชในวงศ์Leguminosae นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกในท้องถิ่นที่แตกต่างกัน เช่น ขี้เหล็กแก่น (ราชบุรี) ขี้เหล็กบ้าน (ลำปาง) ขี้เหล็กหลวง (ภาคเหนือ) ขี้เหล็กใหญ่ (ภาคกลางบางที่) ผักจี้ลี้ (ฉาน-แม่ฮ่องสอน) ยะหา (มาเลย์-ปัตตานี) และขี้เหล็กจิหรี่ (ภาคใต้) เป็นต้น 
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของต้นขี้เหล็กเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงปานกลาง ผลัดใบ สูงประมาณ 8-15 เมตร ลำต้นมักคดงอเป็นปุ่มเปลือกสีเทาถึงสีน้ำตาลดำ ยอดอ่อนสีแดงเรื่อๆ ใบประกอบเป็นแบบขนนก เรียงสลับกัน มีใบย่อย 5-12 คู่ ปลายสุดมีใบเดียว ใบย่อยรูปขอบขนานด้านบนเกลี้ยง ดอกช่อสีเหลืองอยู่ตามปลายกิ่ง ดอกจะบานจากโคนช่อไปยังปลายช่อ กลีบเลี้ยงมี 3-4 กลีบ กลีบดอกมี 5 กลีบ เกสรตัวผู้10 อัน ผลเป็นฝักแบนยาวมีสีคล้ำ เมล็ดรูปไข่ยาวแบนสีน้ำตาลอ่อนเรียงตามขวางมี 20-30 เมล็ด เนื้อไม้มีสีน้ำตาลแก่เกือบดำ ส่วนของดอกและใบขี้เหล็กใช้เป็นอาหารในหลายประเทศ เช่น ไทย พม่า อินเดีย และมาเลเซีย เป็นต้น ในตำราการแพทย์แผนไทยได้มีการบันทึกประโยชน์ของขี้เหล็กในหลายด้าน เช่น ใช้แก้อาการท้องผูก ใช้แก้อาการนอนไม่หลับ ใช้ทำความสะอาดเส้นผม ทำให้ผมชุ่มชื่นเป็นเงางาม ไม่มีรังแค ช่วยเจริญอาหาร บำรุงน้ำดี และบำรุงโลหิต เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2485 ศาสตราจารย์ นพ.อวย เกตุสิงห์ ได้ศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของต้นขี้เหล็ก พบว่าใบและดอกขี้เหล็กทำให้เกิดอาการง่วงซึมและมีพิษน้อยกว่าสมุนไพรชนิดอื่นๆ ที่ได้ศึกษา ต่อมาจึงมีผู้ศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของสารสกัดใบขี้เหล็กอีกครั้งโดยใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลาย พบว่าสารสกัดนี้มีฤทธิ์กดประสาทส่วนกลาง เพิ่มความตึงตัวของกล้ามเนื้อเรียบ และมีฤทธิ์ขับปัสสาวะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2513 คณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยน็อตติ้งแฮม ประเทศอังกฤษได้รายงานว่าสามารถสกัดสารชนิดใหม่จากใบขี้เหล็กได้ โดยตั้งชื่อว่าบาราคอล (barakol)
 
6.ใบเหลียงมีแคลเซี่ยม 151 มิลลิกรัม
ผักเหลียง เป็นพืชยืนต้นที่มีลักษณะเป็นไม้พุ่ม สูงประมาณ ๑-๒ เมตร มีใบเรียวยาว สามารถนำยอดของผักเหลียงมารับประทานได้ โดยนำมาปรุงเป็นอาหารได้หลายอย่าง เช่น ผัดผักเหลียงใส่ไข่ แกงเลียงผักเหลียงใส่กุ้ง หรือ นำมาต้มกะทิ ใช้รองห่อหมก ซึ่งเป็นที่นิยมรับประทานมากของชาวภาคใต้ผักเหลียงจัดเป็นผักพื้นบ้านประเภทไม้ยืนต้นขนาดกลาง มีมากแถบจังหวัดระนอง ชุมพร ประจวบคีรีขันธ์ โดยเฉพาะจังหวัดระนอง เขาถือเป็นผักประจำถิ่นเลย ถึงขนาดพูดกันว่า ถ้ามาระนองแล้วไม่ได้กินผักเหลียงแสดงว่ายังมาไม่ถึง ว่ากันว่าถ้าจะกินผักเหลียงที่มีรสหวานอร่อยแล้วละก็ ต้องเป็นผักเหลียงที่ขึ้นในร่ม หรือไม่ก็ต้องหลังฤดูฝนไปแล้ว เพราะเป็นช่วงที่ผักเหลียงเริ่มแตกใบใหม่ แหล่งดั้งเดิมของผักเหลียงขึ้นอยู่ตามป่าเขา ที่ราบ บางครั้งก็เห็นขึ้นเคียงข้างกับต้นสะตอและต้นยางด้วยรสชาติที่ออกจืดๆ มันๆ ของผัก เหลียง คนใต้จึงนิยมนำมากินสดเป็นผักเหนาะ กับขนมจีน น้ำยาปักษ์ใต้ และนำไปประกอบอาหารต่างๆ ลักษณะของผักเหลียงที่อร่อย คนใต้เขาแนะนำให้เลือกใบที่เป็นเพหลาด คือไม่อ่อนหรือไม่แก่จนเกินไป ใบจะออกรสหวานนิดๆ และนอกจากความอร่อยแล้ว ผักเหลียงยังมีสารเบต้าแคโรทีนสูง ช่วยป้องกันโรคตาฟางในตอนกลางคืน
นอกจากนี้ยังมีธาตุแคลเซียมและฟอสฟอรัส อีกด้วยอาหารยอดนิยมจากผักเหลียงที่ขึ้นชื่อของ เมืองใต้คือ "ผักเหลียงต้มกะปิ" หรือที่รู้จักกันดีว่า "แกงเคย" กรรมวิธีการทำก็ไม่ยุ่งยากเลย เพียงต้มน้ำให้เดือด ใส่กะปิ หอมแดงบุบ น้ำตาลทราย พอเครื่องเดือดทั่วกันก็ใส่ผักเหลียงได้เลย ส่วนใหญ่ใส่กันทั้งใบ ไม่เด็ดก้านใบทิ้ง เพราะก้านทำให้น้ำแกงมีรสหวาน พอใส่ผักเหลียงแล้วยกลงได้เลย เคี่ยวนานไปผักจะสลดหมด แกงหม้อนี้ใช้เกลือปรุงรสแทนน้ำปลา แต่อาจเสริมรสชาติความอร่อย ด้วยการใส่กุ้งแห้งหรือกุ้งใหญ่ลงไปด้วย (กุ้งใหญ่ที่ว่านี้ก็คือกุ้งก้ามกรามนั่นเอง) รสชาติเหมือนแกงเลียง ต่างกันตรงที่เครื่องแกงของแกงเลียงจะนำมาโขลกก่อน แล้วจึงใส่ลงในหม้อแกง แต่แกงผักเหลียงนี้ไม่ต้องนำเครื่องแกงไปโขลกนอกจากนี้ยังสามารถนำมาทำอาหารจานผัดที่แสนธรรมดา แต่รสชาติไม่ธรรมดาอย่าง "ผักเหลียงผัดไข่" วิธีทำจะว่าไปแล้วก็เหมือนพวกหัวไชโป๊ผัดไข่ มะละกอสับผัดไข่ เพียงแต่เราเปลี่ยนเป็นใบเหลียงเท่านั้น รับประทานกันข้าวสวยร้อนๆ ก็อร่อยไปอีกแบบ แม้แต่ห่อหมกของคนใต้ยังนิยมใช้ใบเหลียงมารองก้นกระทง นอกเหนือไปจากใบโหระพา ผักกาดขาว และใบยออีกด้วย หรือจะนำมาต้มกับกะทิเป็น "ผักเหลียงต้มกะทิ" ก็ได้
 
7. ยอดมะยมมีแคลเซียม 147 มิลลิกรัม
มะยม เป็นไม้ยืนต้น ใบเดี่ยว เรียงสลับรูปไข่เบี้ยว หรือรูปไข่แกมขอบขนาน ตำราไทยใช้ รากแก้ไข รักษาโรคผิวหนัง น้ำเหลืองเสีย ผื่นคัน ใบ ต้มน้ำอาบแก้คัน แก้ไข้ เหือด หิด อีสุกอีใส 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูงประมาณ 3 – 10 เมตร ลำต้นตั้งตรง แตกกิ่งก้านสาขาบริเวณปลายยอด กิ่งก้านจะเปราะและแตกง่าย เปลือกต้นขรุขระสีเทาปนน้ำตาล ใบ เป็นใบรวม มีใบย่อยออกเรียงแบบสลับกันเป็น 2 แถว แต่ละก้านมีใบย่อย 20 – 30 คู่ ใบรูปขอบขนานกลมหรือค่อนข้างเป็นสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนปลายใบแหลม ฐานใบกลมหรือมน ขอบใบเรียบ ดอก ออกเป็นช่อตามกิ่ง ดอกย่อยสีเหลืองอมน้ำตาลเรื่อๆ ผล เมื่ออ่อนสีเขียว เมื่อแก่เปลี่ยนเป็นสีเหลืองหรือขาวแกมเหลือง เนื้อฉ่ำน้ำ เมล็ดรูปร่างกลม แข็ง สีน้ำตาลอ่อน 1 เมล็ด

 
8.ผักแส้วมีแคลเซียม  142 มิลลิกรัม
ชื่ออื่น ผักแส้วหรือ ผักแซ่ว(Marsdenia glabraCost .) (เหนือ) เถาวัลย์ดำ (สระบุรี)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ลำต้น เป็นไม้เลื้อย ลำต้นเป็นเถากลมขนาดเล็กสีเขียว บางช่วงเลื้อยงอไปงอมา เถามีเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.01-0.15 ซม.  ใบ ใบเดี่ยวออกตรงกันข้ามกัน ใบมีสีเขียวเป็นรูปหอกปนรูปไข่กว้าง2-4ซม.
ใบยาว 4-12 ซม. ก้านใบสั้น 0.05-2 ซม. หลังใบสีเขียวเข้มกว่าท้องใบ  ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม ฐานใบสอบแหลม  ดอก ดอกมีกลีบดอกสีขาว กลีบดอกเล็กเรียวแหลมยาว 3-5 เมตรดอกมีกลิ่นหอม  ผล ผลมีขนาดเล็ก กว้าง 6 มม. ยาว 5 ซม.  เมล็ด มีขนาดเล็ก
การขยายพันธุ์ เหง้า   ฤดูเก็บส่วนขยายพันธุ์ ทุกฤดู  สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการเจริญเติบโต ขึ้นเองตามธรรมชาติในป่าดงดิบ ป่าเบญจพรรณ ที่รกร้างใกล้หมู่บ้านหรือนำมาปลูกไว้บริเวณรั้วบ้านเพื่อเก็บยอดไว้รับประทาน และเป็นไม้ประดับ
การใช้ประโยชน์ ทางอาหาร ยอดอ่อนและใบอ่อนสด มีรสขมอมหวาน นำมายำกับปลาทูนึ่ง ใบอ่อนสดเป็นผักจิ้มร่วมกับน้ำพริกไข่มดแดงหรือนำมาแกงกับปลาแห้งหรือนำมาแกงแคร่วมกับผักชนิดต่าง ๆ หรือนำมาลวกนึ่ง
เป็นผักจิ้มร่วมกับน้ำพริกเเดงหรือน้ำพริกปลาร้า
ทางยา ใบ ช่วยเจริญอาหาร แก้ไข้กระหายน้ำ บำรุงร่างกาย ดอก บำรุงหัวใจบไำรุงครรภ์รักษาแก้ไข้
ตัวร้อน ราก ถอนพิษยาเบื่อเมา ถอนพิษไข้ถอนพิษอักเสบต่างๆ
ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ ตลอดปี แตกยอดในฤดูฝน
 
9.ดอกผักฮ้วนมีแคลเซี่ยม 113 มิลลิกรัม 

ชื่อที่เรียก : ผักฮ้วน
ชื่ออื่นๆ : ผักฮ้วนหมู, กระทุงหมาบ้าหรือ คันชุนสุนัขบ้า (ไทยภาคกลาง), เครือเขาหมู, ผักฮ้วนหมู (ภาคเหนือ), มวนหมูกวาง (เพชรบุรี), เถาคัน (ปักษ์ใต้)
หมวดหมู่ทรัพยากร : ยังไม่ได้ระบุ
ลักษณะ : ผักฮ้วนเป็นไม้เลื้อยชนิดหนึ่งที่ขึ้นพันไม้อื่น เป็นพันธุ์ไม้ป่าแต่นำมาปลูกกันแพร่หลายในบางท้องที่ เช่น ในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามเถามียางขาวๆ ใบกลม ปลายใบแหลมคล้ายใบบอระเพ็ดหรือชิงช้าชาลี แต่ใบหนาและแข็งกว่า ใบอ่อนและยอดใช้
เป็นผักจิ้มได้สดๆ หรือแกงกับผักชนิดอื่น ดอกสีเขียวออกเป็นกระจุกตามง่ามใบ ใช้แกงหรือจิ้มกับน้ำพริก หรือส้มตำมะม่วง
ประโยชน์ : ตามสรรพคุณยาโบราณกล่าวว่า เถามีรสเบื่อเอียน รากกระทุ้งพิษ ขับพิษร้อน พิษไข้ พิษไข้หัว พิษผีไข้กาฬ ให้ซ่านออกมาจากภายใน ดับความร้อน ขับปัสสาวะ แก้ปัสสาวะพิการ แก้พิษน้ำดีกำเริบให้ละเมอเพ้อพก หลับ ๆ ตื่น ๆ น้ำตาตกหนัก แสบร้อนหน้าตา ปวดศีรษะเชื่อมมัว นอกจากนี้ยังมีคุณค่าทางโภชนาการ ได้แก่ โปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก ไนอะซิน และวิตามินต่าง ๆ
 
10.ผักแมะมีแคลเซียม 112 มิลลิกรัม
ผักแมะ : Momordica subangulata Blume Cucurbitaceaeไม้เถาล้มลุก ยาว 1-3 ม. มีหัวใต้ดิน ลำต้นเกลี้ยง ดอกแยกเพศต่างต้น มือจับไม่แตกแขนง ใบเดี่ยว เรียงสลับ แฉกป็นพู 3-5 แฉกตื้นๆ หรือเรียบ ใบรูปไข่ ยาวได้ประมาณ 20 ซม. ปลายใบแหลมหรือแหลมยาว โคนใบรูปหัวใจ ขอบใบจักฟันเลื่อย ปลายตักเป็นติ่ง แผ่นใบไม่มีต่อม ก้านใบยาว 2-6 ซม ช่อดอกมีดอกเดียว ช่อดอกเพศผู้ มีใบประดับกลมๆ ขนาด 1-1.5 x 1-2 ซม. มีขนด้านนอก ก้านดอกยาว 3-5 มม. ฐานดอกรูปถ้วยปากกว้าง ขนาด 2 x 4 มม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาว 0.4-1 ซม. กลีบดอกรูปไข่กลับ ยาว 2-3 ซม. ที่โคนกลีบ 2 กลีบ มีแผ่นเกล็ดกลมๆ กลีบที่ไม่มีแผ่นเกล็ดมีปื้นสีดำที่โคนกลีบด้านใน ก้านเกสรเพศผู้ยาวประมาณ 3 มม. มีขนที่โคน อับเรณูชิดกันเป็นทรงกลม ปลายย่น โคนเป็นพูพับไปมา ช่อดอกเพศเมีย ก้านดอกยาว 3-10 ซม. ใบประดับขนาดเล็กติดใต้จุดกึ่งกลางก้านช่อดอก ก้านดอกยาว 1.5-9 ซม. กลีบเลี้ยงรูปแถบ ยาว 4-5 มม. กลีบดอกรูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ ยาว 2-2.5 ซม. รังไข่รูปกระสวย ยาว 0.8-1.2 ซม. เป็นสันปุ่มเล็กๆ ตามยาว 8-10 สัน มีขนหยาบยาว ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 5 มม. ยอดเกสรเพศเมียแยกเป็น 3 พู ปลายแยก 2 แฉก ผลทรงรี ยาว 3-5 ซม. เกลี้ยงหรือมีขนละเอียด มีสันตามยาว 8-10 สัน ก้านผลยาว 4-15 ซม. เมล็ดจำนวนมาก แบน ยาว 6-7 ซม.ผักแมะมีเขตการกระจายพันธุ์กว้าง พบตั้งแต่จีนตอนใต้ พม่า ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย ในไทยพบทุกภาค ขึ้นที่โล่ง ชายป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น และป่าดิบเขา จนถึงระดับวามสูงประมาณ 1100 เมตร 

หมายเหตุ ในไทยพบอีกชนิดย่อยคือ var. renigera (G. Don) W.J. de Wilde & Duyfjes ที่มีลักษณะต้นดูหนากว่า ใบประดับในช่อดอกเพศผู้มีขนาดใหญ่กว่า และผลมีขนหยาบยาวหนาแน่น  โดยแคลเซียม มีบทบาทหลักคือเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของกระดูก และป้องกันโรคกระดูกพรุน ช่วยในการทำงานของระบบประสาท กล้ามเนื้อ หัวใจและหลอดเลือด นอกจากนี้ยังช่วยในการแข็งตัวของเลือด และควบคุมการหลั่งของฮอร์โมนบางชนิด